Ewakuacja na wózku inwalidzkim?

Ewakuacja na wózku inwalidzkim? Potrzebne standardy zapewniające bezpieczeństwo osobom niepełnosprawnym

Ewakuacja na wózku inwalidzkim

W 2020 roku w Polsce odnotowano niemal 130 tysięcy  pożarów i ponad 400 tysięcy innych miejscowych zagrożeń. Zginęło w nich 489 osób, a 2836 odniosło obrażenia ciała. Na liczbę ofiar i rannych ogromny wpływ ma sprawność podejmowanych akcji ewakuacyjnych. Niestety, dla niektórych samodzielne opuszczenie budynku w sytuacji zagrożenia jest niemożliwe. Osoby z niepełnosprawnościami potrzebują pomocy i możliwości komunikacji ze służbami ratunkowymi.

Recenzja Netatmo Weather – Inteligentna Stacja Pogodowa

Ewakuacja nie dla każdego?

W sylwestrową noc 2015/2016 w hotelu Address w Dubaju wybuchł pożar. W budynku znajdowała się m.in. kobieta poruszająca się na wózku inwalidzkim. Przeżyła, bo z piętnastego piętra po schodach zniósł ją syn. W rozmowie z mediami przyznał potem, że prawdopodobnie nie dałby rady gdyby byli na sześćdziesiątym piętrze. Co w sytuacji, gdyby kobieta była sama?

Świadomość na temat dostępności wnętrz i dopasowania infrastruktury do potrzeb osób z niepełnosprawnościami stale rośnie. Niestety kwestia ich bezpiecznej ewakuacji jest nadal często pomijana, mimo że od sprawności akcji ewakuacyjnej zależy życie i zdrowie ludzi.

W przypadku pożaru lub innego zagrożenia do przeprowadzenia ewakuacji wykorzystywane są schody. Windy zjeżdżają na parter lub przystanek rezerwowy i zostają tam unieruchomione. Również dźwigi pożarowe w razie alarmu powinny znaleźć się na dole, w gotowości do wykorzystania przez ekipy ratownicze. Osoby z ograniczeniami mobilności i percepcji znajdujące się na wyższych piętrach budynku często nie mają szans na samodzielną ewakuację – tłumaczy Renata Januszewska, Brand Development Manager Fire & Safety w firmie Eaton.

Test realme Watch S Pro – nasz codzienny trener personalny

W kontakcie ze służbami ratunkowymi

Rozwiązaniem problemu ewakuacji osób z niepełnosprawnościami, zwłaszcza w wysokich i dużych budynkach, są systemy ratunkowej komunikacji głosowej. To telefony pożarowe i interkomy alarmowe i zintegrowane z nimi systemy wzywania pomocy do toalet dla niepełnosprawnych. Stacje komunikacyjne mogą znajdować się w różnych częściach obiektu, a powinny być instalowane w  miejscach schronienia zlokalizowanych  w pobliżu/na klatkach schodowych. Umożliwiają łączność ze służbami i osobami zarządzającymi ewakuacją. Obsługiwane są przez jeden centralny system wskazujący ratownikowi dokładne miejsce, z którego przychodzi wezwanie. Na bieżąco informuje o zagrożeniu i pozwala uspokoić osoby znajdujące się w niebezpieczeństwie.

Navitel R5 czy Navitel R2 – test wideo rejestratorów

„Martwe” przepisy

Zgodnie z przepisami ustawy o ochronie przeciwpożarowej właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu jest zobowiązany m. in. do zapewnienia wszystkim osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji. Standardy dostępności budynków dla osób z niepełnosprawnościami wymagają między innymi wyposażenia holu windowego w interkom pożarowy z przekierowaniem do pomieszczeń ochrony oraz stosowania sygnalizatorów świetlnych i akustycznych. Gdy nie ma możliwości samodzielnej ewakuacji osób o ograniczonej mobilności i percepcji, na klatkach schodowych powinny znajdować się odpowiednio oznakowane miejsca schronienia, wyposażone w urządzenia dwustronnej komunikacji ze służbami.

Niestety w praktyce stosowanie systemów komunikacji głosowej wciąż nie jest standardem – nawet w szpitalach, sanatoriach czy budynkach administracji publicznej. Raport Najwyższej Izby Kontroli[1] o dostępności przestrzeni publicznej dla osób starszych i z niepełnosprawnościami wykazał, że dla 5 z 8 skontrolowanych budynków zarządzający nie opracowali procedur postępowania na wypadek zagrożenia. Żadna z jednostek nie wyposażyła obiektu w specjalistyczny sprzęt do ewakuacji osób niepełnosprawnych. Zdaniem NIK przyczyną jest brak szczegółowych przepisów i wytycznych regulujących kwestię procedur ewakuacji osób niepełnosprawnych i warunków technicznych. Również wiedza projektantów na temat potrzeb osób z niepełnosprawnościami nie jest wystarczająca.

Konieczne staje się opracowanie szczegółowych standardów projektowych, które ułatwią stosowanie odpowiednich rozwiązań w praktyce. Systemy usprawniające ewakuację powinny być montowane zarówno w powstających obiektach, jak i podczas przebudowy czy remontów tych istniejących. Z systemów ratunkowej komunikacji głosowej korzystają już międzynarodowe sieci hoteli oraz niektóre biurowce. Budynki użyteczności publicznej oraz komercyjne powinny pójść ich śladem – podkreśla Januszewska.

źródło: Eaton

***

[1] Raport NIK „Dostępność przestrzenie publicznej dla osób starszych i niepełnosprawnych” Nr ewid. 111/2018/P/18/094/LPO

 

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: